ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΜΠΟΡΗΣ

Απόσπασμα από το βιβλίο, Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΝΟΣ <<ΤΡΕΛΟΥ>> 

Από τις εκδόσεις του  Περιοδικού  ΟΜΠΡΕΛΑ  1991

Τα κυπαρίσσια τρίζουν.              Σμίγουν τα κορμιά τους και οι κορφές τυλίγουν τις  γλώσσες τους.    Ερωτικός οργασμός και οι μαρμάρινες πλάκες σηκώνονται. Κάτω από τους τάφους φωνές, φωνές ομοιότυπες.          Φωνές των προγόνων μας. Θα    φέρω γύρω το μαντρότοιχο. Ύστερα θα τρυπώσω απ το φεγγίτη.    Θέλω να μπω στο βασίλειό σας, να αράξω κάτω από μια πλάκα φτύνοντας για τελευταία φορά τα μούτρα των ηλιθίων.     Αγαπητά μου πνεύματα. Πρόγονοι των προγόνων μου. Όπως βλέπετε το χιόνι έφτασε τα πέντε εκατομμύρια μέτρα ύψος και ακόμα ρίχνει κάτι νιφάδες  μήκους, πλάτους, ύψους, όγκους κυβικών μέτρων ισόμετρες με τις ανάσες μου.      Απόψε φόρεσα το κοντομάνικο πουκάμισο και ένα παντελόνι που είμαι αναγκασμένος να το τεντώνω ώσπου να καλύψει τα γόνατά μου. Τα γόνατά μου δεν πρέπει να βραχούν.

Πρέπει να είναι στεγνά σαν τη γλώσσα μου. Τι, γιατί είπατε; Α! Μην βιάζεστε θα τα πούμε και αυτά.          Έχουμε στη διάθεσή μας όλους τους αιώνες. Εμείς οι τρελοί τα βρίσκουμε με τους πεθαμένους.       Το πρόβλημα είναι οι ηλίθιοι. Τώρα πείτε μου που κατοικείται στο πάνω κόσμο, στον  κάτω κόσμο. Τι! Γιατί ρωτάω; Ε, δα πως κάνετε έτσι, ρωτάω να μάθω, θέλω να σας φροντίζω όσο θα είμαι τρελός! Γιατί που ξέρεις, μπορεί έτσι στα καλά καθούμενα να γίνω  και εγώ ηλίθιος.        Να! Φοβάμαι, φοβάμαι, μην με κολλήσουν αυτή την ανίατη αρρώστια. Αυτοί λένε πως μπορούν στο Μπιτς φιτίλι, να μας κάνουν συνεργάσιμους.     Έχουν φάρμακο που μπορούν να μας κάνουν ευνούχους της κινέζικης αυτοκρατορίας.     Βέβαια, αυτοί έχουν τα μέσα και τα έξω.            Κοτζάμ  εταιρία είναι.             Τι! πολυεθνική. Ναι βέβαια, πολυεθνική είναι, όποια πέτρα και αν σηκώσεις από κάτω θα τη βρεις. Τώρα θα απαντήσω στην ερώτηση που μου υποβάλατε. Είπατε τι ήρθα μες στη νύχτα μ αυτό το κρύο και το χιόνι.

Είπα πως θέλω να σας φροντίσω, γι αυτό  πείτε μου τον τόπο που κατοικείται. Είστε κάτω στα έγκατα της γης; Είστε επάνω στα ουράνια;

Τι! Τι είπατε; αυτό δεν το αποκαλύπτετε; Γιατί; Εγώ πως κάθομαι τόση ώρα γυμνός μέσα στο χιόνι και σας δίνω ολόκληρη συνέντευξη ε; Τέλος πάντων ας είναι. Γενηθήτω το θέλημά σας.               Ξέρω εγώ, εσείς οι πεθαμένοι δεν κάνετε αποκαλύψεις, ενώ εμείς οι ζωντανοί έχουμε άλλο ιδίωμα. Βέβαια, βέβαια, εμείς τα λέμε όλα μέσα από τα μέσα μαζικής ηλιθιότητας, αυτό είναι που λεν πληροφορική, πλουραλισμός. Βέβαια, πλουραλισμός.           Η τεχνολογία  κύριοι. Βέβαια, μεγάλο πράγμα η τεχνολογία. Βάζεις τα καλώδια στα αυτιά σου και κοιμάσαι ήσυχος, ακούς μες στο βαθύ σου ύπνου παιδί ούρησε, έφαγε μισή και λίγο από τη μισή μπανάνα. Τελετές, δεξιώσεις, απονομή επάθλων, εισαγωγές όπλων, χορός δισεκατομμυρίων, κασέτες,  χαπάκια, ρευστοποιημένου αργού θανάτου σε κομψά τρίτο - δρομικά αρωματικά μπουκαλάκια, κοινοτικά λυκόσκυλα.     Αυτά λένε πως τα εισάγουμε για να φυλάν τους λύκους στα γήπεδα. Τι, τι είπατε, εσείς δεν κάνετε ούτε εισαγωγές μα ούτε και εξαγωγές; Τότε πως τα φέρνετε βόλτα; Τι παράγετε δηλαδή; Ε! Δεν άκουσα; Τι είπατε Αγγέλους;    Ε! Τέτοια   προϊόντα παράγουμε και εμείς, βέβαια μάλιστα και βελτιωμένα. Να, σαν το υβρίδιο καλαμπόκι αυτό από Γιουγκοσλαβία.               

 Γελάδια  Ολλανδέζικα, λύκο - άγγελοι, ή αντίστροφα, Άγγελο - λύκοι όπως θέλεις τα λες, αυτά τα δύο είναι κοινοτικά προϊόντα, το ενενήντα δύο θα μπαίνουν και θα βγαίνουν.

Να! Πως λέμε: Η εκδήλωση θα γίνει τάδε μέρα τάδε ώρα.       Η είσοδος ελεύθερη. Να, κάπως έτσι θα είναι το ενενήντα δύο.   Καλά εσείς δεν ακούτε τίποτα. Μα που να ακούσετε κάτω από τόσο χώμα.          Ύστερα έχετε και από πάνω τα σκόρδα. Δίκιο, δίκιο έχετε εγώ ο τρελός δεν υπολόγισα καλά φαίνεται.         Εμείς οι τρελοί γεωμετρικά δεν τα πάμε και καλά. Α! δεν σας είπα και το κυριότερο, πως με την χαραυγή του δύο χιλιάδες μετά Χριστού τα κεφάλια μας λεν πως θα τα μετατρέψουν σε νεροκολοκύθα για να γίνουμε και εμείς βελτιωμένοι ηλίθιοι. Θα αναπτυχθούν τα αισθήματα κατωτερότητας, η ατολμία, η αδιαφορία, να σαν τα αγγουράκια του θερμοκηπίου. Η εμβέλειά τους λένε πως θα είναι μεγαλύτερη ώστε να εξουδετερώνει κάθε φαντασία.  Να εσείς θα θυμάστε, που πριν μερικούς αιώνες οι ηλίθιοι μετρούσαν με την     μεζούρα το εμβαδόν της κεφαλής μας και με καντάρια ζύγιζαν τα ποντίκια από τα μπράτσα μας και μετά μας έκαναν εξαγωγή μαζί με τις ελιές και την σταφίδα.

Θανάσης  Παμπόρης

10- 2- 2012

 7 -2 - 2012

                                 Αριστερές ανησυχίες

Πάει καιρός που βασανίζομαι , δεν ξέρω  και δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί

Γιατί να στροβιλίζουν στο μυαλό μου ιδέες  και τις νύχτες να μην κοιμάμαι. Ναι! να γράψω,  τι όμως αφού δυσκολεύομαι  να βρω αρχή, μέση και τέλος.

Γιατί να θυμάμαι τις δεκαετίες τις μεταπολίτευσης και τα χαμένα χρόνια της αριστεράς, το χυμένο αίμα τον αγωνιστών  της ελευθερίας  που δεν αξιοποιήθηκε; το φώς που θα έμπαινε από τις γρίλιες των παραθύρων και θα φώτιζε τα Παιδιά που θα γεννούσανε οι νέες μανάδες.  Ο ήλιος που θα ζέσταινε τους κουρασμένους ανθρώπους, τους απόμαχους της εργασίας που την ώρα του μεγάλο τους ταξιδιού  στα χείλι τους θα λαμπίριζε το χαμόγελο που δικαιούνταν.     

<Η μεταπολιτευτική <δημοκρατία< σκοτώνει τα παιδιά της που βγήκαν να εκδηλώσουν  την αφοσίωση τους στα ιδεώδη της της ελευθερίας τιμώντας τους ήρωες του πολυτεχνείου με την υπόσχεση στα χείλη πως θα συνεχίσουν των αγώνα τους για ψωμί ειρήνη και ελευθερία.

Στα παιδιά αυτά όπως, η φοιτήτρια Σωτηρία  Βασιλακοπούλου,  ο κύπριος φοιτητής,  ο γιατρός Τσιρώνης που το μεταπολιτευτικό κράτος τον σκοτώνει εν ψυχρό μέσα στο σπίτι του.

Για τον γιατρό Τσιρώνη είπαν πως ήταν αναρχικός και ότι δεν άνηκε σε κανένα από τα υπάρχουν κόμματα και τα στόματα έμεναν ερμητικά κλειστά.   

Αυτός ο φαλλοκράτης βαφτιστικέ από το κράτος της μεταπολίτευσης εθνάρχης.  Ο άλλος Καραμανλής Κωνσταντίνος και αυτός, βαμμένα τα χέρια του από το αίμα του αμούστακου παιδιού τον Αλέξη Γρηγορόπουλο… 

Ζητώ συγνώμη από τα θύματα της μεταπολίτευσης που η μνήμη μου δεν με βοηθά να τα μνημονεύσω και τα αφήνω στους ιστορικούς του μέλλοντος.        

Αγωνιώ, γιατι η ιστορία, μας χτυπάει το καμπανάκι κει αν κλείσομε τα αυτιά μας θα επαναληφτεί γιατί η συσσωρεύσει κεφαλαίου στους μεγαλοκαρχαρίες τους οδηγεί στο επιθυμητό τους αποτέλεσμα  να ξανά  ανακατώσουν και να μοιράσουν την τράπουλα και αυτό, πότε με τα όπλα και πότε με την τρομοκρατία και τον οι οικονομικό αποκλεισμό αφού πρώτα εξαγοράσουν τους ντόπιους πολιτικούς που θα δεχτούν επικαλούμενοι πάντα το εθνικό συμφέρον, θα γίνουν συνεργεί στο πλιάτσικο οδηγώντας τους Λαούς στην εξαθλιώσει που πολλές φορές φέρνει και την διχόνοια.

Φοβάμαι την συγκυρία αυτή γιατί στο σταυροδρόμι επωάζει ο φασισμός, κάνω έκλυση στην Ηγησία του ΚΚΕ να αφήσει για αργότερα τα μεγαλεπήβολα σχέδια περί λαϊκής εξουσίας, και να ανασκουμπωθούμε όλοι όσοι είμαστε ενάντια στην βαρβαρότητα. και το σάπιο πολιτικό σύστημα και όσοι πιστεύουμε σε ένα ανθρωποκεντρικό πολιτικό σύστημα να ανασκουμπωθούμε βγαίνοντας στους δρόμους, να ανατρέψουμε την κυβέρνηση που με συνταγματική εκτροπή αναρριχήθηκε  στην εξουσία, να γκρεμίσουμε το σαθρό πολικό σύστημα και να στυλώσουμε την Ελλάδα που οι πατριδοκάπηλοι την έχουν ρίξει στα νύχια τον ντόπιων και ξένων τοκογλύφων.  

Μια αριστερή, δημοκρατική πλειοψηφία που θα την αγκαλιάσει ο Ελληνικός Λαός με ένα και μοναδικό σκοπό, να καθαρίσει ο κόπρος του Αυγεία.    

Μια αριστερή δύναμη που θα λάμπει από αλήθεια και πνεύμα κατανόησης, που θα ενθαρρυνθούν όλοι οι έντιμοι πολίτες, ανεξάρτητα τις πολιτικές αντιλήψεις τους που φυσικό είναι να υπάρχουν.

Δημοκρατία από ζωντανούς πολίτες που θα αγωνίζονται στους δρόμους και ΟΧΙ στους καναπέδες θα αγωνίζονται σαν ελεύθεροι πολίτες και ΟΧΙ σαν οπαδοί με ψυχολογία όχλου.

ΌΧΙ άλλα λάθει επιτέλους ας διδαχτούμε από την ιστορία αλλιώς θα μας πετάξει όπως η θάλασσα βγάζει  κάθε σόμα που είναι ξένο προς αυτή. 

Παμπόρης Θανάσης

Τηλ. 6976834156

http://www.dimospaggaiou.gr

Η ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

Αδέρφια όλα αυτά που βασανίζουν όλους εμάς που τη μύρα μας σε μεγάλο βαθμό εμείς με τη στάση μας έχουμε καθορίσει τώρα καλούμαστε να υποστούμε την ζημία που προκλήθηκε.

Λέω εμείς και το εννοώ . Εμείς με το λανθασμένο κριτήριο επιλέγαμε όλο το σκουπιδαριό της πολιτικής, συνδικαλιστικής αλητείας να μας εκπροσωπούν.

Εμείς αδιαφορούσαμε για τους θεσμούς και το σύνταγμα που καταστρατηγούσαν τα ζόμπι της πολιτικής και της συνδικαλιστικής πανσπερμίας.

Εμείς ρευόμασταν τρώγοντας τα ορμόνοθρεφούμενα χοιρίδια αφήνοντας τα τρωκτικά ελεύθερα να μπήγουν τα γαμψά τους νύχια ξεριζώνοντας την καρδιά της Ελλάδας.

Δεν λέω υπήρχαν και φωνές της Άλλης Ελλάδας μα της πνίγανε τα ρεψίματα και τα ευτελή θεάματα μιας νέας Ρώμης της μεταπολίτευσης.

Τότε που τα ένστικτα θέριευα, Ο ΤΡΕΛΟΣ της εποχής εκείνης ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕ τους επενδυτές.

Απόσπασμα από τη νουβέλα <<ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΟΥ>> από τις εκδόσεις ΟΜΡΕΛΑ 1991

Στο φρύδι του ρείθρου, η κυρία προσπαθούσε να κρατήσει την ισορροπία της. Τα πόδια της γυμνά και οι παρανυχίδες είχαν πνίξει τα δάχτυλα. Το εφτάχρονο σφίξιμο των αλυσίδων, έκανε τις πληγές της να αιμορραγούν.

Αριστερά το κτίριο με τα πολλά παράθυρα. Το εσωτερικό του σκοτεινό. Επάνω στα έδρανα, οι μαρμάγκες έκαναν περίπατο σηκώνοντας το αραχνοΰφαντο νυχτικό δειλά στα γόνατα μην το πατήσουν οι βελούδινες πατούσες τους.

Οι αχτίδες του ήλιου κολυμπούσαν στο πέπλο της αιθαλομίχλης και ο Άγνωστος Στρατιώτης ανίχνευε τα χτυπήματα που τα τσαρούχια του τσολιά καταπονούσαν το πλακόστρωτο.

Έβλεπε τις νωπές πληγές της κυρίας να τρέχουν αίματα και ένα τσούρμο αγαπητικών να την τριγυρίζουν κρατώντας δαντελωτά φορέματα και πλαστικά στεφάνια. Μασκοφόροι, νταβατζήδες, εξουσιαστές, μεταπράτες του αργού θανάτου, ρήτορες, να υποκρίνονται δίνοντας τον όρκο στον Άγιο Σεφρέμογλου.

Τα γήπεδα άδειαζαν. Σκυλάδικα, μπουρδέλλα, καμπαρέ, καφενεία, Ιππόδρομος, και οι αδήλωτες πόρνες στη Συγγρού μαστίζονταν από οικονομική κρίση.

Οι επενδυτές σήκωναν τα κεφάλαιά τους, ο ένας πίσω από τον άλλο. Εμποροπανήγυρη.

Στα πεζοδρόμια οι άνθρωποι κοπάδιζαν, χειροκροτούσαν, καυγάδιζαν, ηδονίζονταν που έβλεπαν την καταπονημένη κυρία να δημοπρατείται.

- Κατακυρώνεται μια, κατακυρώνεται δύο, κατακυρώνεται τρεις! στο Γάλλο αλλοδαπό.

Το θετό δίκαιο επιβλήθηκε πάνω στο φυσικό.

Η νύφη ευπρεπιζόταν υπό την αιγίδα του αλλοδαπού και την φροντίδα της μάζας. Τα μπουρδέλλα αργούσαν λόγω ανακαίνισης και το χαρτί υγείας ξετυλίγονταν φτάνοντας στο Σύνταγμα, για να πολτοποιηθεί στο σιντριβάνι κλείνοντας τα φίλτρα των φρεάτων.

Ιούλιος και οι κομιστές μετέφεραν τα λειωμένα από την ζέστη κραγιόν που οι πόρνες δώριζαν στην ευπρεπιζόμενη κυρία και ο γαμπρός με τα ποδόλουτρα που της έκανε «γιάτρεψε» τις παρανυχίδες της.

Τα φώτα της Ελλάδας είχαν ανάψει. Οι προβολείς της Ακρόπολης έριχναν το φως στο κτίριο με τα πολλά παράθυρα και τα δάκρυα του Περικλή κυλούσαν στα σμιλεμένα μάρμαρα του Φειδία. Νέα οικονομική, εμπορική δραστηριότητα. Νέες επενδύσεις. Εργολάβοι της πολιτικής έτρεχαν για να αγοράσουν μετοχές. Ομάδες βασανισμένων, εξορισμένων, εκπατρισμένων, βιασμένων, έξω από το θέατρο διαμαρτύρονταν με γλώσσα βεβελική, που εξόργισε τον γαμπρό.

Από ένα παράθυρο έβγαλε το κεφάλι στον αιθέρα του καταγάλανου ουρανού, έβαλε τα χέρια στο στόμα, τέντωσε τις παλάμες και άρχισε να ουρλιάζει. Έβριζε τον Άγνωστο Στρατιώτη, τον πρόσταζε να συνετιστεί. Μετά γύρισε προς το βήμα είδε την κυρία τρομαγμένη.

Το πρόσωπό της ωχρό, τα πόδια της είχαν ανοίξει και τα τσίσα της είχαν φύγει, μουσκεύοντας την μπλε μοκέτα. Αυτός σήκωσε το χέρι του και με το μανίκι σκούπισε τους αφρούς από το στόμα.

Πήγε κοντά της και πιάνοντάς την από τον ώμο με κοφτή φωνή είπε:

- Πρέπει να μάθεις πως κι εγώ είμαι άνθρωπος κι έχω ελαττώματα όπως όλοι. Ναι. Είμαι φαλλοκράτης και έπρεπε να το θυμάσαι αυτό από την προηγούμενη φορά και να μην σου έφευγαν τώρα τα τσίσα.

Η κυρία έκανε να γελάσει. Θυμήθηκε που της λείπαν εφτά δόντια και συγκρατήθηκε να μην φανούν τα αδειανά της ούλα.

Η ευπρεπισμένη κυρία ηδονίστηκε σαν άκουσε την ευγενική φωνή του να της θυμίζει τα προ οκταετίας περασμένα και έκλεισε τα πόδια της.

Ο Ξενοφώντας περπάτησε λίγα μέτρα, πλησίασε τον Άγνωστο Στρατιώτη.

Έβγαλε το σακάκι του, το έριξε στο γυμνό στήθος του και πήρε να χαϊδεύει το πρόσωπό του.

Ο τσολιάς ακίνητος έστριβε τα μάτια κατά πάνω του φοβισμένα.

Τότε ο Ξενοφώντας έβαλε τα κλάματα. Έκλαιγε και φώναζε. Έκανε σαν τρελός. Έτρεχε. Τα πόδια του ακυβέρνητοι χαρταετοί στα κύματα του αέρα τον είχαν βγάλει στο ετοιμόρροπο συγκρότημα του ΕΑΤ – ΕΣΑ.

Εκεί είδε τους βασανισμένους, εξορισμένους, βιασμένους. Τους πανηγυρτζήδες, νταβατζήδες, εξουσιαστές, βασανιστές, ρήτορες. Όλοι κρατούσαν την ευπρεπισμένη κυρία στα χέρια.

Την σήκωσαν ψηλά και την χοροπηδούσαν. Φιλούσαν τα ρούχα της. Τα τραβούσαν ώσπου την γδύσαν. Μετά της ρίξαν ένα μαύρο σεντόνι και της είπαν να περιμένει ώσπου να της κάνουν αποκαλυπτήρια.

ΓΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΕΣ

ΓΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΕΣ

Όνειρα απλωμένα στα μάτια των άστρων.

φαμίλιες στα κάρα σιγοτραγουδούν,

στα δόντια τους ένα κομμάτι ψωμί,

ελπίδα και πίκρα μαζί.

Ζύμη ξυπόλητη, πληγωμένη, πορεύεται στον αγέρα,

ράμφη πουλιών μαντάρουν τη σπασμένη ρόδα του χρόνου.

Στην όχθη του ποταμού μπατάρισε το κάρο.

Εκεί που οι κλαίουσες λυγίζουν τα κλωνάρια τους

για να εισπνεύσουν τα πάθη και τα βογκητά των ανθρώπων.

Ποτάμι όπου ο βόρβορος κατρακυλά την ξετσιπωσιά εμπόρων

που από κλεμμένα όνειρα πλουτίσανε.

Παμόρης θανάσης

λογοτεχνικές και εκπαιδευτικές αναφορές: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑ

λογοτεχνικές και εκπαιδευτικές αναφορές: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Π

15

Mμνημονική λειτουργία

Πόθοι ερωτικοί το χρόνο μηδένιζαν

καθώς το πάθος

τα κορμιά μας πλημμύριζε.

Παλλόμενα χρώματα

στα φωτεινά αλώνια του έρωτα

γλύκαιναν το μεδούλι της ύπαρξής μας.

Ανάσες σμίγανε στα πυρωμένα χείλη.

Καθώς λικνιζόμασταν γλιστρούσαν

στις ηδονικές λιμνούλες

υδρεύοντας τα διψασμένα κύτταρά μας

στην πλειάδα των φεγγαριών…

ΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑ