αλοί μου φίλοι
Εγώ ο τρελός όλα μου τα χρόνια έτρεχα
μέσα στο βούρκο κλαίγοντας. Οι αναθυμιάσεις με χτυπούσαν στο πρόσωπο. Ήμουν
έτοιμος να σωριαστώ όταν άκουσα μια φωνή να βγαίνει από το βάθος μιας στοάς.
Πήρα κουράγιο και προχώρησα. Η φωνή κουδούνιζε στα αυτιά μου και ένα
εκτυφλωτικό φως από χρυσαφί χρωματισμούς χόρευε στους σκοτεινούς διαδρόμους της
στοάς. Το φως περνούσε μέσα από τα πεταμένα μάτια των νεκροκεφαλών που ήταν
κρεμασμένες στους λιγδιασμένους τοίχους. Η φωνή έκανε αποκαλύψεις. Τι αποκάλυπταν; Το προμελετημένο
έγκλημα.
Άκουγα τη φωνή να λέει:
«Θα υποδουλώσουμε τα Πνεύματα των λαών
σε βαθμό που να μην βλέπουν τα γεγονότα, παρά μόνο με τους φακούς που εμείς θα
βάλουμε κάτω από τα μάτια τους.
Οι διψασμένοι για εξουσία
κοινοβουλευτικοί ρήτορες, δημοσιογράφοι και οι λιβελογράφοι θα
διαμορφώνουν συνειδήσεις. Η εξαθλίωση των λαών και η ανάγκη για τον επιούσιο θα
μεταβάλλει τους λαούς σε ταπεινούς υπηρέτες μας».
Όχι! Θα σταθώ λίγο εδώ, για να σας
διηγηθώ, να δείτε τι τράβηξα απ΄ αυτά τα υπερφυσικά όντα που κατοικούν μέσα
στις λάσπες, που αθόρυβα σαν αρουραίοι υποσκάπτουν την ανθρώπινη υπόσταση.
Άκουγα και στο σώμα μου
ένιωθα να μου περνούν από κάθε αρτηρία και έναν καθετήρα. Άδειαζαν το αίμα μου
και κάτω απο τα σκέλια μου, νυφίτσες να βυζαίνουν αχόρταγα, βάφοντας τις
μουσούδες τους κόκκινες. Η ανάσα μου τρεμόσβηνε σαν φλόγα κεριού. Φώναζα
όσο μπορούσα δυνατότερα μα δεν ακουγόμουν.
Α! Ας ολοκληρώσω όμως την αποκάλυψη των πρωτοκόλλων που
σαν σπιούνος είχα κολλήσει τη μούρη μου στο λιγδιασμένο τοίχο και κρυφάκουγα
Α! Έλεγα λοιπόν, πως τα μέσα που θα χρησιμοποιούν για τον
πολιτικό ευνουχισμό είναι: Η δύναμη που θα την αντλούν από την παντοδυναμία του
κεφαλαίου, το «δίκαιο του ισχυρότερου»,
ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, η γλώσσα της πολιτικής θα είναι οι διαφωνίες των
κομμάτων και τα κοινοβούλια καφενεία .
Τα αυτιά των ηλιθίων μεγάλωσαν, έγιναν
γέφυρα και τα μυρμήγκια περνούσαν αδιάφορα.
Οι τρελοί πλήθαιναν, οι φυλακές
μετατρέπονταν σε ψυχιατρεία για να προσφέρουν οι ηλίθιοι κοινωφελές έργο.
Με έπιασαν την ώρα που έβγαινα από το νεκροταφείο, για εξακρίβωση στοιχείων.
Ύποπτος για τρομοκρατική δράση, για
κατάληψη νεκροταφείου, συναναστροφή και
προσπάθεια μύησης νεκρών, αποδεικτικά στοιχεία τα ξέφτια του
παντελονιού μου και η ουλή στο προσώπου, το βιογραφικό μου σημείωμα.
Οι μαντρότοιχοι των ψυχιατρείων χτίζονταν από ηθικές
επιδημίες, μίσος και παράφρονα ενθουσιασμό. Τα μεγάφωνα στα μπαλκόνια ανήγγελλαν
την αναγέννηση, την εθνική συμφιλίωση.
Τέρμα οι ιδέες, τέρμα τα οράματα. Οι
τάξεις δεν υπήρχαν ζήτω το μου
ρατόριο. Πλούσιοι, φτωχοί, εξουσιαστές
και εξουσιαζόμενοι πλέαμε στο ποτάμι της Ευρωπαϊκής «ευτυχίας», νέες ιδέες, νέοι ορίζοντες και τα
μυρμήγκια συνεχίζουν να περνούν αδιάφορα.
